| | |
-ontstekingsremmende stof: corticosteroïden (b.v. triamcinolon) -lokaal verdovende stof: lidocaïne
Bijna alle kwalen die binnen de orthopedische geneeskunde worden behandeld, hebben met elkaar gemeen dat ze met ontstekingsverschijnselen gepaard gaan: roodheid, warmte, zwelling, pijn en verminderde functie. Ze hebben vaak de neiging om in vicieuze cirkels rond te draaien: zwelling in een bepaald compartiment van het lichaam geeft door het ruimtegebrek meer schade bij aanhoudende beweging, de ontsteking neemt toe met nog meer zwelling, etc! Voor meer uitleg over onstekingsverschijnselen. Het doel van de injectietherapie is ontstekingsremming. Daardoor ontstaan gunstiger omstandigheden,vooral door de ontzwelling, om de natuur de kwaal uiteindelijk te laten genezen. Het is een goede stelregel om geen injecties toe te passen voordat eerst andere behandelingen tevergeefs zijn geprobeerd, zoals ontstekingsremmende pijnstillers, of soms fysiotherapie. Ook moet men er niet aan beginnen als de klacht korter dan zo'n week of 2 bestaat: de kans is groot dat het lichaam het zelf kan opknappen. Een goede reden om het wel te doen: als de slaap erdoor bedreigd wordt of het dagelijks werk niet meer te doen valt. Ook moet men bedenken dat het niet goed is om te lang door te blijven lopen met gewrichtsklachten: dat is te schadelijk voor het gewricht! Bij de injectietherapie worden mengsels van 2 stoffen gebruikt: lidocaine en triamcinolon Triamcinolon is een zgn corticosteroïd. Dit zijn geneesmiddelen, die fabrieksmatig gemaakt worden, en grote gelijkenis vertonen met onze lichaamseigen bijnierschorshormonen. Het zijn krachtige, waardevolle medicamenten. Ze worden in allerlei vormen gebruikt, niet alleen als injectie maar ook als tabletten, zalven en inhalaties voor onder andere huidkwalen, oog- en oorkwalen, astma en allergieën. Het is bekend dat ons lichaam bij allerlei overbelastingsverschijnselen zelf extra bijnierschorshormonen maakt, om de schade te kunnen repareren. De meeste letsels genezen vanzelf, maar blijkbaar schiet dat mechanisme wel eens tekort. Per injectie kan men dan een kleine hoeveelheid triamcinolon precies op de gekwetste plek deponeren om het herstelproces te ondersteunen. Zo is het niet nodig om grote hoeveelheden per tablet te nemen, om slechts een klein deel daarvan op de gewenste plek te laten komen. Bij een dergelijk laaggedoseerd maar zeer lokaal toedienen van corticosteroiden zijn er geen noemenswaardige bijwerkingen. Ernstige bijwerkingen zijn alleen te verwachten bij te langdurig, te vaak en te hoog gedoseerd gebruik. Indien gebruik gemaakt wordt van hedendaagse inzichten komt dat niet voor. Lidocaïne is een lokaal verdovende stof. Tijdens het injecteren zal de pijn dikwijls snel verminderen. De pijnstilling, hoe welkom vaak ook, is echter niet het eigenlijke doel: vaak duurt het niet langer dan een uur of twee. Voor de arts is het een hulpmiddel om te zien of de injectie op de goede plek is gegeven: de pijn is dan ter plekke verminderd of verdwenen. De genezende werking van triamcinolon begint dan meestal op de 2e dag na de injectie. De dag na een injectie kan het voorkomen dat de pijn nog wat erger wordt. Een tweede reden om lidocaine te gebruiken: in de praktijk is het handig om de geconcentreerde triamciolonoplossing wat te verdunnen om het beter te kunnen verdelen over het letsel. Het is mogelijk dat u enkele uren tot hooguit een dag na de injectie wat napijn krijgt. Dat is niet verontrustend. Als de pijn erg hevig is, snel alsmaar in hevigheid toeneemt, en/of gepaard gaat met koorts van 39 graden of meer, kunt u beter even overleggen met ons. (Of met uw huisarts of zijn waarnemer). Soms komt het voor dat men de dag na een injectie een "opvlieger"-effect krijgt: een rood hoofd, een warm gevoel in het hoofd, het gevoel of men koorts heeft of zonnebrand. Dit is onschuldig en trekt vanzelf weg. Dit duidt niet op een allergische reactie! Vrouwelijke patienten kunnen bemerken dat de volgende menstruatie anders is: vroeger, langer of met meer bloedverlies. Ook bij vrouwen na de overgang kan het voorkomen dat zij nog wat bloedverlies krijgen. Ook dit is onschuldig, mits het beperkt blijft tot een enkele keer. Indien het vaker optreedt, heeft het niets met de injecties te maken, en dient u dit aan uw huisarts voor te leggen. Diabetici die zichzelf insuline toedienen, moeten er rekening mee houden dat het bloedsuikergehalte na een injectie soms ongeveer een week verhoogd is. Soms moet dan de dosering van insuline tijdelijk iets worden verhoogd. Ook de bloeddruk kan tijdelijk stijgen. Aanpassing van de dosering van bloeddrukverlagende middelen is in het algemeen niet nodig. U krijgt het advies om tijdens de herstelfase in beweging te blijven, liefst op hetzelfde nivo als in de 2 weken voor de behandeling. Beweging blijkt gezonder te zijn dan stringente rust. Wel krijgt u het advies om bewegingen waarvan u weet dat ze veel pijn opleveren achterwege te laten. Vooral bewegingen die langer dan een half uur napijn opleveren zijn af te raden.
(*De ontstekingsreactie is een reactie van het lichaam zelf op allerlei soorten schade van buitenaf: mechanische schade, chemische schade, schade door infecties met een bacterie of virus, thermische schade, stralingsschade, electrische schade. Dikwijls is een ontstekingsreactie nuttig: door een dergelijke reactie komt het lichaam uiteindelijk tot genezing. Alleen als een ontstekingsreactie aanhoudt is dat een slechte zaak. Denk niet dat ontsteking hetzelfde is als infectie: een infectie ontstaat als het lichaam aangevallen wordt door bacterieën of virussen; het lichaam vecht dan terug met een ontstekingsreactie. Bij de kwalen waar we het over hebben komt geen bacterie te pas, het is een zgn. steriele ontsteking). top van deze pagina /terug naar thuispagina
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| | | | | |||||||||||||||||||